Opruiende taal van Weisglas en bepaald ondemocratisch ook nog. Elke ander die dit zou zeggen zou het middelpunt van belangstelling worden van de AIVD omdat de woorden de democratie van dit land aantast.
De meerderheid van de Kamer heeft het voor het zeggen, en als de Kamer beslist dan zal de regering moeten buigen of knakken, en dat laatste is niets anders dan opstappen…
Misschien dat Weisglas dat graag wil en de boel op de kast jaagt. Maar laten we hem serieus nemen. Lees het artikel in het NRC.
Het kabinet moet zich niets aantrekken van de motie die oproept tot vertrek uit Uruzgan. De provincie mag niet weer ten prooi vallen aan de Taliban.
Deze wens uit Frans Weisglas, oud-buitenlandwoordvoerder van de VVD-Tweede Kamerfractie, vandaag op de opiniepagina van NRC Handelsblad.
Als Nederland stopt in Uruzgan en geen ander land de taken wil overnemen, dan is de kans groot dat de provincie weer ten prooi valt aan de barbarij van de Taliban. Alle investeringen van ons land in humanitaire projecten zijn dan voor niets geweest, net als de inspanningen van onze militairen om het gebied veiliger en leefbaarder te maken voor de Afghaanse burgers.
Of het allemaal tevergeefs is geweest dat moeten we dan maar voor lief nemen. We hebben de situatie in Afghanistan verkeerd ingeschat in eerste instantie. Onder Bush kreeg elk ander staatshoofd die als bondgenoot wilde optreden het gevoel dat ze binnen een jaartje klaar waren, met inzet van veel troepen en materieel en dan de vruchten zouden kunnen plukken van de overwinning!
Inmiddels betreuren we 21 doden onder onze soldaten. In de VS en Groot-Brittannië is het offer nóg velen malen groter; maar één dode soldaat is één teveel… Het was ons toch duidelijk dat zelfs de machtige USSR niet in staat was Afghanistan klein te krijgen? De bitt’re aftocht van de Russen heeft het stof nog niet doen neerdalen of de Amerikanen nemen de ‘zaak’ over, want daar in Afghanistan zaten de terroristen van Al Qaida, volgens Bush junior.
Behoorlijk bestuur, ook in dit soort zaken, moet tot uitdrukking komen door erkenning dat de ingeslagen weg een doodlopende weg is en dat niet meer verwacht mag worden van een klein land als Nederland dat het nog meer offers geeft om vooral maar in een goed blaadje te blijven staan bij de Amerikanen. Dat wordt ook duidelijk door de volgende woorden van Weisglas:
Het is te betreuren dat partijen als de VVD en de PvdA, met hun lange internationale traditie, Uruzgan nu in de steek laten. Ook deze partijen zijn zo idolaat van president Obama en zijn op Nederlandse leest geschoeide Afghanistanbeleid, maar als puntje bij paaltje komt laten zij hem in de steek, evenals de bevolking van Uruzgan. Die nieuwe Amerikaanse benadering van development, diplomacy and defence verdient verdere materiële – ook militaire – ondersteuning van Nederland, dat de inspiratiebron voor dit beleid is geweest, zoals minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton herhaaldelijk heeft gezegd.
Wat vindt u? Heeft de missie the point of no return bereikt? is Weisglas dementerend? Is hij van het padje af? Of kan hij nog dienen als bevelhebber van de Nederlandse Strijdkrachten in Afghanistan? Is hij een opruier? Een anarchist? Staatsgevaarlijk?
Dat hij te vaak met de voorzittershamer heeft geslagen en de vragen hierboven legitiem zijn blijkt wel ook uit zijn woorden:
Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat partijen die de motie waarin staat dat Nederland uit Uruzgan moet vertrekken steunden, ook hier tegen de naar binnen gerichte politieke koers van Wilders aanschurken.
Frans, jongen, luister eens …misschien is het wel andersom, en is het Wilders, onkundig op dit terrein, dat hij tegen de partijen die de motie waarin staat dat Nederland uit Uruzgan moet vertrekken steunden, aanschurkt…
onderschikt in:Hier zakt mijn broek van af!!!, Lachwekkend, Oppassen!!! , Frans, Frans W. Weisglas, Frans Weisglas, motie terugtrekking NL-troepen, W, Weisglas, Wilders
Ja, Frans Weisglas lijkt me flink van het padje af.